Water

Het water dat langs de rotsen glijd,
terwijl de stroming in het gesteente snijd.

Ver weg van de kust en enkel rotsen,
waar de elementen steeds weer botsen.

Nimmer eindigend, altijd aanwezig,
de rots van kleerkast tot enkel pezig.

Het is gras en mos die de steen een nieuw gestalte geven,
blind in zijn functie het doorgeven van leven.

Het spel der geliefden als eb en vloed,
de rots die onbedoeld de zee weer voed.20160820_143539

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *