Tagarchief: epiloog

Vogels in de lucht

Als vogels vliegend door de lucht zo hoog,
strijkend, flappend van thermiek naar epiloog.

Verwonderd over de wereld daar beneden,
welke ooit door m’n voeten werd betreden.

Maar eerst of later buiten beschouwing,
starend naar muren en bebouwing.

Vluchtend, klauwend nemend de slok,
verwilderd, angstig dat ik ervan schrok.

Veilig beneden, starend naar omhoog,
zoekend in spiegels naar waarom die loog.

Kijkend in een reflectie zo troebel en vaag,
zuchtend, verlangend naar die ene vraag.

Ben ik mezelf, een ander of toch diegene,
ben ik nu boven, hier of daar beneden?