Tagarchief: luwte

Schuld en geweten

Trouw aan mezelf of aan een ander,
intenties gezet, goed bedoeld dom of schrander.

Het hoogste doel is mijn verwachting,
het resultaat afhankelijk van verzachting.

Duidelijk aanwezig en toch in de war,
sprintend of toch het paard achter de kar.

Schuldgevoelens knagen in de diepte,
treurig de wilgen terwijl ik dit typte.

De enige leidraad die ik ken en vergift,
geweten, trots en eer in steen geschrift.

Intenties zo goed bedoeld als dromen,
laten de regen het zand van het lei stromen.

Ik ken mezelf als geen ander, al zou ik anders willen,
laat de luwte dit gevoel van schuld bekillen.